De minderheid een stem geven

Op 4 juni nam ik deel aan de NVO2 Masterclass Leiderschap over Deep Democracy. Deep Democracy is een manier om rijkere besluitvorming in groepen voor elkaar te krijgen. Jitske Kramer heeft er een heel mooi helder boek over geschreven. Ik denk dat Deep Democracy echt kan bijdragen aan meer betrokkenheid in organisaties. Een korte reflectie van mijn kant waarom ik dit zo ervaar:

Afgelopen dinsdag werden mijn MT collega’s en ik begeleid door externe consultants in een strategiesessie. We bespraken de manier waarop we dit traject in zouden gaan. Het ging over besluitvorming. Waarbij de begeleider op enig moment sprak over consensus, en de keuze van de meerderheid omdat we als MT zo graag keuzes willen maken. En dat wij dat in de praktijk echt lastig vinden. ‘Jullie blijven filosoferen’ was zijn commentaar. Jullie moeten soms ook kunnen meegeven.

En ineens dacht ik: de regels van Deep Democracy, die moeten we hebben! Anders ‘blijven we doen wat we altijd al deden, en krijgen we wat we altijd al kregen.’ Beslissingen die we anders later weer ter discussie stellen.

Dus legde ik aan mijn collega’s het simpele voorbeeld uit van ‘Waar gaan we heen op vakantie?’

Stel, je wilt met een groep een vakantie bestemming kiezen. Na overleg blijken het merendeel voor een strandvakantie in Spanje te zijn. De minderheid wil liever iets actiefs, zoals bergwandelen in een rustig land. (We bespraken dit dilemma in de masterclass, en het voelde zo echt). Als je volgens de traditionele methode – meeste stemmen gelden – de vakantiebestemming beslist dan loop je het risico op afhakers, die daar om verguisd worden door de meerderheid. Wat niet fair is, want je mag nu eenmaal andere voorkeuren hebben. Of misschien wel erger dat je straks op het strand zit met een groepje dat onderhuids gaat muiten. Zo van ‘Zie je wel, ik zei toch dat strandvakanties niet leuk zijn’, als het ergens even tegen zit.

En in dat laatste, moet ik bekennen, herken ik ook mezelf. Als er via de methode van meeste stemmen gelden besloten wordt. Om dan later toch iets te zeggen over het alternatief (dat natuurlijk beter was): ‘Jij wilde zo graag naar de Dordogne, ik zei toch dat het daar altijd regent…’ Heb jij dat ook wel eens?

Ik besluit om vaker de vraag te stellen: ‘Welke wijsheid van de minderheid kunnen we nog toevoegen aan dit besluit?’ Zo voorkomen we dat visjes die niet gehoord worden, later tot haaien uitgroeien.

Nu is het natuurlijk nog wel de truc om dat niet alleen te doen als mijn mening in de minderheidsgroep zit, maar ook andersom ☺.

0 Comments

Leave a reply

©2017 NVO2 - website door Thumbs Up

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account