Gevraagd: culturele roadmap voor internationaal zakenverkeer

Je stapt uit het vliegtuig, worstelt je door alle controles heen en je hebt je bagage opgehaald. Kortom, klaar om in het voor jou onbekende land te gaan samenwerken en zaken te doen. Maar dan: hoe vind je je weg? Misschien ben je in de gelukkige omstandigheid dat je je gehele verblijf goede lokale contactpersonen hebt die je transporteren. Maar waarschijnlijk is het hard nodig om een eigen kompas te ontwikkelen voor je nieuwe locatie. En dat gaat dat overal weer anders.

Ik was deze zomer in Paramaribo. Midden in de stad staat één stokoud ANWB-bord. De Surinamers doen niet aan borden: op cruciale rotondes en kruispunten is geen wegwijzer te bekennen. Lokale mensen weten de weg, of niet. Taxichauffeurs hebben weliswaar meestal een wegenkaart in hun auto liggen, maar kaartlezen is vers twee. Ze koersen liever op telefonische informatie van mensen die het wel kunnen weten of denken te weten: “bij de Texaco naar links”. En dan bellen ze vijf keer mobiel een vriend of een broer om uiteindelijk hun klanten op het juiste adres af te zetten. Een leuke ervaring en je ziet nog eens wat.

Dan maar zelfstandig op pad? In Midden-Amerika is de adressering in blokken gestructureerd. Indicaties als: “Vanaf de plek waar vroeger het postkantoor stond twee blokken naar het Oosten en drie-en-half naar het Zuiden” zijn heel gebruikelijk. Informatie waar de nieuwkomer niet 1-2-3 raad mee weet: waar stond vroeger het postkantoor? En hoe liggen de windrichtingen hier precies? En wat als je borden tegenkomt in een ander schrift (uiteraard zonder Engelse vertaling) zoals in Thailand of in Marokko?

Fysiek je weg vinden in een ander land vertoont veel parallellen met interculturele interactie in het algemeen. Leren hoe je op de voor jou belangrijke locaties kunt komen, is, hoe moeilijk ook, uiteindelijk peanuts vergeleken met het sociale verkeer. Want met wie werk je samen? Hoe verhouden die personen zich tot andere betrokkenen en tot welke (belangen)groepen horen ze? En hoe wordt jij gezien doordat je je verbindt met juist deze personen of instelling?

Daarvoor moet je intercultureel aardig beslagen ten ijs komen. Een goede leidraad voor interculturele effectiviteit is dan ook het drieluik ‘Connect, Perform en Enjoy’*. Dit gaat over 1) je kunnen verbinden met mensen uit andere culturen, 2) kunnen presteren in een internationale werkcontext en 3) kunnen genieten van interculturele ontmoetingen.

De juiste mensen en organisaties kunnen vinden en je met hen kunnen verbinden, daarover gaat Connect. Dat begint met interculturele sensitiviteit en krijgt zijn uitwerking in de manier waarop je communiceert. De uitdaging van Perform is om  relaties op te bouwen, anderen mee te krijgen en de verschillende belangen met elkaar te verenigen. Tot slot heeft interculturele effectiviteit ook een heel menselijke kant, namelijk dat je kunt omgaan met onzekerheid en kunt genieten van het onverwachte. Dat is Enjoy.

In een serie van drie columns zal ik dit thema de komende maanden ontrafelen. Wil je er snel meer over weten? Kom dan naar de Learning Lane. Op vrijdagochtend 30 augustus geef ik samen met Ursula Brinkmann, het brein achter dit concept, een workshop over Interculturele effectiviteit.

Tot ziens!

0 Comments

Leave a reply

©2017 NVO2 - website door Thumbs Up

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account