Waarom de minderheid de meeste macht zou moeten hebben

Herken je dat: in de vergadering is eerlijk gestemd over een besluit, de meerderheid won maar in de praktijk komt er niks van terecht omdat de tegenstemmers de boel saboteren. Of: binnen je vriendenclubje is democratisch besloten dat het deze keer een middeleeuws weekend in het buitenland wordt want dat is weer eens wat anders. Maar jij (hoewel niet vies van een beetje gekkigheid) eet al sinds je achttiende geen vlees. Een ander met een slechte rug voorziet slapen op hooi in een tochtig kasteel en de derde wil niet te ver weg vanwege een hoogzwangere vrouw. Vijf mensen blij, drie mensen ongelukkig. Of misschien zelfs thuis.

Democratie werkt dus niet

In elk geval niet voor de minderheid die z’n zin niet kreeg. En soms ook niet voor de rest, omdat er minder mensen achter het plan staan dan zou kunnen. En zoals Covey al zei: ‘Geen betrokkenheid? Geen toewijding!’ Dus de inspanning voor een bijdrage aan het succes zal minimaal zijn om bij de eerste tegenslag ‘Zie je wel!’ te kunnen roepen.

Tijdens de NVO2 Masterclass over Deep Democracy op 4 juni aarzelt workshopleider Thomas de Vries geen moment om ons één van de basics van dit beslissingsmodel te laten ervaren: ‘Maak gebruik van de wijsheid van de minderheid’. Daarmee kun je de kwaliteit en dus de duurzaamheid van een genomen besluit vergroten. Nadat de stemmen zijn geteld voor ons fictieve dilemma en het democratische besluit is gevallen, vraagt hij aan de tegenstemmers: ‘Wat heb je nodig om mee te gaan?’
Als het een effectieve groep is waar niets onder water speelt, kun je op die manier een verrijkt voorstel maken waar iedereen ‘ja’ tegen kan zeggen. En dat werkt! Om bij het voorbeeld van het middeleeuwse weekend aan te sluiten, kunnen de nee-stemmers inbrengen dat ze ook maïskolf aan het spit willen, dat België ver genoeg is en dat er goeie bedden moeten zijn.

Conflicten bespreekbaar maken

Wat mij betreft wordt het pas echt interessant als de methode niet werkt om iedereen tevreden te maken, want dat betekent dat er iets aan de hand is in de onderstroom. Deep Democracy biedt een aantal werkvormen om dit groepsonbewuste aan te boren en bewust te maken. Dat vergroot het potentieel van de groep maar vereist ook moed en eerlijkheid. De methode is dan ook geen harmoniemodel maar wel een gestructureerde manier om conflicten die toch al sluimerden boven water te krijgen en bespreekbaar te maken. Uiteindelijk is dat de manier om de sabotage te stoppen of andere blokkades (‘haaien’) op te ruimen. Fascinerend hierbij vond ik dat je daarbij als facilitator niet onder water duikt om die haaien te vangen (HAP!) maar de waterlijn laat zakken, zodat ze vanzelf aan de oppervlakte komen.

Wie weten wil hoe dat werkt, raad ik aan een workshop te volgen en/of het boek van Jitske Kramer te lezen. Bij mij ligt hij klaar voor in de vakantie!

0 Comments

Leave a reply

©2017 NVO2 - website door Thumbs Up

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account