Over Keynote Speakers die je aan het huilen krijgen

’Great leaders sacrifice their own comfort—even their own survival—for the good of those in their care’’ Simon Sinek

Een jaar geleden werd de ATD gehouden in Orlando en had ik het grote geluk als delegatieleider er bij te mogen zijn. De conferentie was net als dit jaar heel inspirerend. Mooie sessies, een groep prachtige mensen, een feestelijke omgeving.

Op de laatste dag van de conferentie woonde ik de keynote bijeenkomst bij van Erik Wahl. Erik Wahl is een performer on stage. Met verf en kwast en muziek creëert hij ter plekke prachtige stukken.

Stel je voor een zaal waar 10.000 mensen in passen. Volle bak. Erik Wahl – een kleine gespierde man in zwarte spijkerbroek en zwart shirt- springt het podium op. Uit de luidsprekers schalt de muziek van U2-Bono. Erik Wahl staat voor een groot doek en begint te werken, grote streken verf. Ondertussen vertelt hij zijn verhaal. Vertelt hij hoe hij zichzelf is geworden, door zich open te stellen voor het talent in hemzelf. Zijn creativiteit en zijn vermogen dat te delen. Hij springt, en verft, en loopt en verft en maakt ter plekke een schilderij van Einstein maar dan op zijn kop. Ik zit in de zaal, ademloos te luisteren. Erik’s verhaal raakt me recht in mijn hart. Ik voel me zo geroerd. Zijn verhaal voelt als een persoonlijk appèl om mijn creativiteit te gaan tonen, om mijn gevoel te laten spreken. Ik voel me door hem erkend, omdat hij creativiteit als een gave ziet. Daar ter plekke, woensdag 20 mei 2015 besluit ik dat het tijd is om echt te kiezen voor mijzelf. Voor werk waarin ik alles wat ik in mij heb, kan gebruiken.

ATD blog Corline van Reenen

ATD2016

Een jaar later, maandag 23 mei 2016. Weer ben ik aanwezig op de ATD. Weer mag ik leider zijn van de Nederlandse delegatie. Weer zijn we hier met een fantastische groep mensen. Helaas met 1 persoon minder, tot ons aller verdriet. Desalniettemin maken we er weer een feestje van. Wat zijn we trots, dat zoveel Nederlanders spreker zijn op deze ATD. En wat voor sprekers. Goede verhalen die we allemaal eigenlijk willen horen. Daar gaan we dan helemaal voor naar Denver.

En ik…ik zit op maandag 23 mei op de eerste rij bij Simon Sinek. Om 8 uur ’s ochtends, een zaal vol met 10.000 mensen. Sinek komt op in een spijkerbroek en blauw overhemd. Geen opvallende man. Hij begint te praten, en in het begin hoor ik hem nog niet goed. Ineens raak ik geboeid. Sinek vertelt over dopamine, het stofje dat vrij komt bij korte termijn succes. Waar veel organisaties hun performance systeem op bouwen. Hij vertelt over serotonine, het stofje dat zorgt voor trots en erkenning. Hij vertelt over het grote belang van oxytocine, wat zorgt voor vertrouwen en vriendschap. Als we meer of beter voor elkaar zorgen, kunnen we de wereld veranderen. Zou het in organisaties niet om “headcount” moeten gaan, maar om “heartcount”?

Sinek sluit af met een bevlogen compliment en appèl aan de zaal, aangevende dat hij voor ons de weg plaveit waarop wij Learning Experts het verschil kunnen en moeten (gaan) maken. Zo mooi, dat beeld dat hij een weg voor ons klaar maakt. En zo voelt het ook voor mij. Ik voel ook dat sterke appèl op de leiders in de wereld. Om te stoppen te gaan voor korte termijn succes. Om visies te ontwikkelen die mensen in beroering brengen. Om een humane leider te worden die zijn mensen ziet. Daar wil en ga ik aan bijdragen!

Ik heb de stap gezet, naar een nieuwe rol in een andere organisatie. Spannend. En zo leuk. Ik voel me meer en meer “becoming me”. Vrij, blij, kansen ziend en benuttend. In verbinding met mezelf en mijn omgeving. Het stroomt, het zingt. Ik ben trots op mezelf, dat ik een jaar later hier weer ben. Me anders mezelf voel. Me vooral mezelf voel.

Waar een ATD al niet toe kan leiden….

Corline van Reenen, Lead Consultant
Schouten & Nelissen
Twitter: @CorlinevanR

9_klein_143033

0 Comments

Leave a reply

©2017 NVO2 - website door Thumbs Up

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account