Planning & Control Cyclus of Stuurwiel, Pulsar of vuurtoren – dat is de vraag!’

We hebben in mijn vorige blog al een beetje aan de oppervlakte geschaafd over analogie-leren, toen we keken naar het Higgs-deeltje. Ik moet de bijzonderheid hiervan even bejubelen, want denkt u maar eens in: een onderwerp waar u niets of nauwelijks iets van wist – en toch was u vrij vlot in staat om er over na te denken en zelf een beeld te vormen.

Als dat nou toch eens kon met andere onderwerpen. Onderwerpen waar we in onze werkpraktijk iets mee moeten doen, terwijl ze veel kennis vereisen (of ook nog eens niet tot onze favoriete onderwerpen behoren). Dat zijn meestal onderwerpen waar adviseurs en consultants rondlopen (in heel erge gevallen zelfs trainers), om ons bij te praten of het uit te leggen.

De belastingen, de boekhouding, bedrijfsvoering, zijn van die onderwerpen. U komt met die onderwerpen in aanraking als u een eigen bedrijf runt, manager of adviseur bent of een eigen huishouding heeft. U moet er dus van weten, het zelfs begrijpen, ook al is het niet uw vakgebied en ook al heeft het wellicht niet uw interesse. U laat zich bijpraten, u laat het voordoen, u maakt aantekeningen. Maar echt beklijven doet het niet. Of in elk geval zo beperkt dat u de volgende keer weer een adviseur inschakelt of een training volgt.

Een voorbeeld: In mijn werk bij een gemeente kwamen we tegen dat beleidsadviseurs en managers telkens opnieuw moesten worden bijgepraat over de planning&control cyclus. Beleidsadviseurs moeten hun beleidsplannen enten op die P&C Cyclus, bijvoorbeeld omdat het bepaalt of zij geld hebben voor nieuwe initiatieven. Zolang het verhaal van de cyclus een uitleg was van regels , rapportagemomenten en procedures (want dat is wat de P&C cyclus is), maakten de beleidsadviseurs zich de kennis niet te eigen.

Piekerend over de vraag hoe we de kennis beter konden laten beklijven, bedachten we dat het allemaal lijkt op het sturen van een schip, met een groot stuurwiel (je eigen beleidscyclus), waarmee je de koers bepaalt terwijl je de herkenningspunten aan de horizon (de rapportagemomenten in de P&C Cyclus) neemt om je koers bij te stellen. En voordat we er erg in hadden, was er een training met een aansprekend (en daarom goed te onthouden) verhaal. De analogie van P&C cyclus naar stuurwiel heeft naar onze overtuiging er toe geleid dat de beleidsadviseurs zelfstandiger (ze onthouden het) en mondiger (wij staan aan het stuur!) met de P&C cyclus omgaan.

Een wat algemener voorbeeld komt uit de sterrenkunde, ook zo’n terrein waarvan ik voor het gemak even aanneem dat u er niets vanaf weet. Als iemand u letterlijk uitlegt wat een pulsar is (een imploderende ster) , dan is de kans klein dat u heel erg lang onthoudt hoe zo’n pulsar werkt. Legt iemand daarentegen de link tussen een pulsar en een vuurtoren (beiden draaien en geven een lichtbundel af. Hoewel de lichtbundel ononderbroken straalt, lijkt het vanaf een vast punt alsof het licht knippert omdat de straal dan niet voortduren te zien is.), dan onthoudt u veel beter wat een pulsar is en hoe hij werkt.

Sterker nog, u kunt zelf gevolgtrekkingen verrichten (naar analogie!) die verder gaan dan dat wat u hebt geleerd. Bijvoorbeeld dat als het licht van de pulsar sneller lijkt te knipperen, dat dus in werkelijkheid betekent dat de ster sneller draait.

Dus naast het beter beklijven van de kennis, wordt u ook nog eens mondiger omdat u de betekenis van een fenomeen hebt leren begrijpen en zelf voort kunt bouwen op de kennis die u heeft verworven.

Is dat niet wat we willen: dat men het geleerde onthoudt en er zelfstandig mee kan werken? Ja dus!

Ik hoop u een klein beetje meegenomen te hebben in het betoog dat leren met analogieën precies dat doet

Volgende keer nemen we een kijkje bij een andere vorm van impliciet leren: errorless learning.

Huiver dan mee, als de titel luidt: ‘routines leren om flexibel te zijn – ofwel: routine is hot’

0 Comments

Leave a reply

©2017 NVO2 - website door Thumbs Up

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account